Chorwacja to kraina tysiąca wysp położonych malowniczo wzdłuż całego wybrzeża Adriatyku. Oprócz gór, plantacji latorośli i gajów oliwnych, Chorwacja proponuje także krystaliczne morze i przyjazny ciepły klimat, sprzyjający dobremu wypoczynkowi. Doskonała kuchnia chorwacka z owocami morza, wyśmienitym dalmatyńskim winem i rakiją umili urokliwe ciepłe wieczory przy regionalnej muzyce.

Republika Chorwacji leży w Europie Centralnej nad Morzem Adriatyckim. Państwa graniczące z nią to: Słowenia, Węgry, Serbia, Czarnogóra, Bośnia i Hercegowina, Włochy (granica morska). Łącznie z wyspami (1185 wysp) Chorwacja to obszar o wielkości 56 542 km2. Korcula, Pag, Krk, Cres, Dugi Otok to te najbardziej znane wyspy.

 

Chorwacja w swojej części kontynentalnej to głównie klimat umiarkowany, podobny do klimatu Polski. Temperatura jednak jest przeciętnie wyższa niż u nas. W regionach wyżynnych panuje klimat górski, charakteryzujący się większymi opadami. Na wybrzeżu natomiast turystów dopieszcza klimat typowo śródziemnomorski. W sezonie oznacza to ciepłe suche lato, a dla tych, którzy wybierają się do Chorwacji zimą – średnią temperaturę oraz możliwe, ale krótkotrwałe opady. Na wybrzeżu wieją silne wiatry bora i yugo, jednak nie są one dominujące w porównaniu z innymi elementami pogody.

msc.	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII
temp.	11	11	13	16	21	25	27	27	24	20	15	12

Pierwsze wzmianki o osiedlaniu się Chorwatów na terenach Dalmacji i Panonii pochodzą z VII w. Wcześniej na obszarze dzisiejszego państwa rządzili Rzymianie i Grecy. Korona Chorwacji przypadła po raz pierwszy Tomisławowi w 925 r. Chorwacja cieszy się niezależnością dosyć krótko. Od 1089 r. rozpoczyna się tu okupacja węgierska. W XII w. Chorwacja ulega natomiast wpływom weneckim. Atrakcyjne położenie wabiło przez wieki wielu władców innych państw. Chorwacja stała się zatem łupem Turków, Habsburgów, Francuzów. Wiosna Ludów w połowie XIX w. przyniosła ożywienie patriotyczne. Ante Starčević założył Partię Prawa, a w latach 1905 - 1906 r. koalicja serbsko - chorwacka wygrała wybory na terenach Chorwacji i Dalmacji. Podczas I wojny Światowej Komitet Jugosłowiański prowadził rozmowy ze stroną serbską na temat zjednoczenia państw południowych jako Jugosławii. Po raz pierwszy proklamowane jest przyjęcie nazwy Królestwo Jugosławii. W okresie II Wojny Światowej Ante Pavelić proklamuje już bezpośrednio utworzenie Niezależnego Państwa Chorwackiego. W 1945 r. Chorwacja staje się republiką (jako jedna z sześciu w Socjalistycznej Federalnej Republice Jugosławii). W latach siedemdziesiątych coraz bardziej dąży do autonomii, głównie ze względu na rozwój gospodarczy. W 1991 r. dochodzi do wojny chorwacko - jugosłowiańskiej, w wyniku której 8 października 1991 r. Chorwacja ogłasza swoją niepodległość. W 1992 r. po akceptacji nowego państwa przez Wspólnotę Europejską i USA, zostaje przyjęta do ONZ. Aktualnie stara się o przystąpienie do Unii Europejskiej. Od 2004 r. ma status kraju kandydującego.

Chorwacja jest republiką parlamentarną. Panujący tu ustrój polityczny to demokracja parlamentarna, oparta na podziale władzy. Władza ustawodawcza należy do jednoizbowego parlamentu mającego silną pozycję. Konstytucja Chorwacji została uchwalona w 1990 roku, dziewięć lat później została zmodyfikowana po raz pierwszy, natomiast po raz drugi w 2001 roku.

Na terenie Chorwacji miesza się wiele kultur: słowiańska, zachodnioeuropejska jak i śródziemnomorska, można tu więc odnależć elementy charakterystyczne dla wielu nacji. Ze względu na to, że Chorwacja jest dość młodym krajem wpływy innych krajów są niezwykle znaczące dla jej kultury, która stanowi ciekawą mieszankę.

Inaczej jest na wschodzie i inaczej w środkowej oraz południowo - zachodniej Chorwacji. Jedni wolą pikantne zestawy, drudzy preferują typową kuchnię śródziemnomorską, czyli owoce morza i makaron. W zależności od regionu pojawiają się tu różne dania. Rosół, gulasz czy potrawy mięsne, albo owoce morza (na wybrzeżu) są w różnym wydaniu. Chorwacja to m.in. risotto z owocami morza, krewetki w sosie własnym, spaghetti z rybą, brodetto – ryby duszone i podawane z kaszą. Obowiązkowym dodatkiem jest tu czosnek i oliwa. Do tradycyjnych potraw należą:

• indyk z makaronem,
• burek – mięso zapiekane w cieście,
• kluski serowe na słodko.
Wśród napojów triumfy święci ciemne piwo, śliwowica i dalmatyńskie wino.

Populacja Chorwacji wynosi około 4,5 mln mieszkańców. Ich znaczna większość to Chorwaci (prawie 90%) natomiast największą mniejszością narodową są Serbowie ( ok. 4,5%). Około 96% Chorwatów uznaje za swój język ojczysty chorwacki, który to jest językiem urzędowym; jednakże w części gmin językami urzęowymi są również języki mniejszości narodowych min.: serbski i węgierski. Znaczna większość Chorwatów jest katolikami (ok. 88%), natomiast ok. 4,5 % jest wyznawcami protestantyzmu.

Do najpopularniejszych pamiątek z Chorwacji należą wyroby złotnicze i wszelkiego rodzaju ozdoby. Najbardziej znana jest morčić, czyli głowa w turbanie, którą przypina się do łańcuszka. Oprócz tego warto kupić jedwabny krawat albo zwyczajnie tradycyjne spożywcze wyroby charakterystyczne dla Chorwacji, czyli trufle, wina, grappę, śliwowicę, oliwę z oliwek lub ser z wyspy Pag.

Jednostką monetarną jest kuna /HRK/, podzielona na 100 lip.

W sklepach spożywczych: woda mineralna 1l. 6 HRK chleb pszenny – 5-7 HRK jogurt owocowy – 3-5 HRK ziemniaki 1 kg – 3,5 – 5 HRK winogrono 1 kg. – 10 HRK banany 1 kg – 8 HRK piwo, butelka 0,5 l. – 5 HRK czekolada – 7 HRK
W barach i restauracjach: spaghetti – 35 HRK piwo – 10-15 HRK hamburger – 12 HRK pizza mała – 20-30 HRK hot-dog – 12 HRK obiad – jedno danie, wino od 45 HRK lody – jedna gałka – 5-7 HRK